เธอตายไม่รู้ตัว | เรื่องเล่าเขย่าขวัญ

‘คุณพิมพ์’ เล่าประสบการณ์ขนหัวลุกให้พวกเราฟัง มันเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นกับเธอเมื่อหลายปีก่อน..

ทันทีที่รู้ข่าวว่า ‘พลอย’ น้องในที่ทำงานของดิฉันประสบอุบัติเหตุถึงแก่ความตายตอนสามทุ่ม ดิฉันก็สับสนไปหมด มันจะเป็นไปได้อย่างไร ในเมื่อพลอยขับรถมาหาดิฉันที่บ้านตอนตีสอง เธอมาหาดิฉันหลังจากที่เธอเสียชีวิตไปแล้วอย่างงั้นเหรอ..

ในงานศพของพลอย ดิฉันต้องเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำอีกเพราะมีแต่คนสนใจ ต่างก็มามุงฟังด้วยความตื่นเต้น ขนลุก และพากันชำเลืองไปที่โลงศพของเธออย่างหวาดกลัว

คืนที่เกิดเหตุ พลอยขับรถออกจากบ้านที่อุทัยธานี มากับเพื่อนชายชื่อ ‘นพ’ ขณะแล่นมาตามถนนสายชนบทที่ทั้งแคบ ทั้งมืด และเปลี่ยว แสงไฟหน้ารถก็พลันส่องให้เห็นลังขนาดใหญ่หลายใบหล่นกระจัดกระจายขวางอยู่กลางถนน ด้วยความที่ตกใจ พลอยหักพวงมาลัยกะทันหัน และพุ่งประสานงากับรถหกล้อที่ขับสวนมาอย่างจัง ร่างของพลอยรับแรงปะทะอย่างเต็มที่ ขณะที่นพเพียงแค่บาดเจ็บเล็กน้อย

ในคืนเดียวกันนั้น ดิฉันเข้านอนตอนสี่ทุ่ม แต่กว่าจะหลับได้ก็อีกนาน เพราะมัวแต่กังวลเรื่องงานสำคัญที่นัดกับพลอยไว้ว่าจะสะสางด้วยกัน

ดิฉันคิดไปคิดมาแล้วผล็อยหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ มาตื่นอีกทีตอนกลางดึกเพราะต้องลุกไปเข้าห้องน้ำ ครั้นทำธุระเสร็จก็จะกลับมานอน พอดีได้ยินเสียงรถมาจอดหน้าบ้านเลยไปมองที่หน้าต่าง ‘อ้อ..นั่นพลอยนี่นา’ มาทำอะไรดึกดื่นป่านนี้

ดิฉันเหลือบดูนาฬิกาเห็นว่าเป็นเวลาตีสองพอดี ‘เอ..มีอะไรหรือเปล่านะ’ ว่าแล้วดิฉันก็ลงบันไดไปเปิดประตู เดินออกไปที่ประตูรั้วหน้าบ้าน รถสีขาวของพลอยจอดเทียบประตูรั้วพอดี เธอนั่งกุมพวงมาลัยอยู่ในรถ และเปิดหน้าต่างพลางเอียงคอออกมามองดิฉันเหมือนกำลังสับสน

“มีอะไรพลอย มาซะดึกเชียว”

ดิฉันถามด้วยความเป็นห่วง มองฝ่าความมืดไปยังเบาะข้างคนขับ ไม่เห็นนพนั่งอยู่ตรงนั้นอย่างที่เคยเห็นจนคุ้นตา

ในใจตอนนั้นคิดว่าพลอยคงมีเรื่องทะเลาะกับนพเลยขับรถมาหาดิฉัน ซึ่งคงเป็นที่พึ่งของเธอ แต่ท่าทางของพลอยไม่บ่งบอกว่าเธออารมณ์เสียหรือทะเลาะเบาะแว้งกับใครมา มันยิ่งไปกว่านั้นอีกค่ะ ดิฉันจับสังเกตได้ว่าเธอเหม่อลอยและไม่แน่ใจว่ามานั่งอยู่ตรงนี้ได้ยังไง

“เอางี้ เข้ามาในบ้านก่อนดีกว่า”

ดิฉันก้มลงถอดกลอนประตู พอเงยหน้าขึ้นมาอีกทีก็ถึงกับชาวาบไปทั้งตัว รถของพลอยหายไปแล้ว เบื้องหน้ามีแต่ความว่างเปล่า!

ดิฉันผงะถอยหลัง ตั้งตัวไม่ติดกับสิ่งที่ได้เห็น นี่มันเกิดอะไรขึ้น ดิฉันละเมอเดินเหรอ เห็นอะไรไปเองเป็นตุเป็นตะขนาดนี้เชียวเหรอ ลืมบอกไปว่าดิฉันไม่ใช่คนเชื่อเรื่องผีและไม่กลัวผีด้วยค่ะ เพราะเกิดมายังไม่เคยเห็นสักที เมื่อไม่เชื่อเรื่องเหนือธรรมชาติ ดิฉันก็ปลงใจคิดว่าเป็นเพราะความกังวล บวกกับความงัวเงียจนเกิดภาพหลอนได้ถึงขนาดนี้

อากาศคืนนั้นค่อนข้างร้อนอบอ้าว แต่ก็มีลมเย็นๆ พัดมาจนทำให้ขนลุก จากนั้นดิฉันก็กลับขึ้นไปนอนตามปกติ พยายามไม่คิดมาก สุดท้ายก็ข่มตาหลับลงได้

แต่แล้วก็ต้องมาสะดุ้งตื่นอีกครั้งตอนได้ยินเสียงโทรศัพท์บ้านดังขึ้น เลยตะกายไปรับ ปรากฏว่าเป็นพี่สาวของพลอยโทรมา เธอแจ้งข่าวร้ายว่า พลอยประสบอุบัติเหตุ เสียชีวิตตอนสามทุ่ม

ดิฉันเข่าอ่อน ทรุดลงไปนั่งกับพื้น แย้งออกไปว่าจะเป็นไปได้ยังไงกัน พลอยมาหาดิฉันตอนตีสอง! แต่พอทบทวนดูว่ารถของเธอหายไปในอากาศเอาดื้อๆ ดิฉันก็ต้องยอมรับโดยไม่มีข้อโต้แย้งว่า สิ่งที่ได้เห็นนั้นคือ “การปรากฏตัวของวิญญาณ”

พี่สาวของพลอยอุทานเสียงหลง เธอร้องไห้โฮ เธอเชื่อสนิทว่าเป็นเพราะพลอยยังไม่รู้ว่าตัวเองตาย และจิตของพลอยคงเป็นห่วงเรื่องงานสำคัญที่นัดกับดิฉันไว้ อุบัติเหตุในครั้งนั้นทำให้เราสูญเสียพลอยผู้เป็นที่รักไปตลอดกาล ไม่มีแม้คำร่ำลาใดๆ และสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้นทำให้ดิฉันเชื่อแล้วว่า ชีวิตหลังความตายนั้นมีอยู่จริง

ดิฉันไม่กลัวผีของพลอยเลยค่ะ เพราะยืนยันได้ว่าเธอมาอย่างสวยงาม เป็นคนปกติ ไม่ได้ยับเยินเละเทะอย่างที่ศพของเธอเป็น และประสบการณ์ของดิฉันก็เป็นเหมือนสิ่งที่คอยย้ำเตือนทุกๆ คนที่รักพลอยว่า “เธอยังอยู่” แม้จะอยู่ในโลกหลังความตายก็ตาม เธอไม่ได้ดับสูญ

ทุกวันนี้ดิฉันทำบุญไปให้พลอยเสมอ ไม่ใช่เฉพาะเธอคนเดียว แต่เป็นคนที่ดิฉันรักและผูกพันทุกๆ คนที่ล่วงลับไป ด้วยดิฉันเชื่อแล้วว่าวิญญาณพวกเขายังอยู่ และรับรู้ได้ว่าเราจะรักและคิดถึงพวกเขาตลอดไป..

error: Content is protected !!