“ขอสายพลอยค่ะ” สยองขวัญสายเรียกเข้าปริศนา

ดิฉันยอมรับว่าเป็นคนกลัวผี เพราะเคยได้ยินเรื่องผีมาตั้งแต่เล็กจนโต ชีวิตจริงยังไม่เคยถูกผีหลอกจัง ๆ สักทีนะคะ อาจจะเคยถูกผีหลอนมาบ้าง แต่ก็น่าขนหัวลุกพอ ๆ กันน่ะแหละค่ะ

เมื่อราว 5-6 ปีก่อน ดิฉันไปเช่าห้องพักอยู่แถวอนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิด้านหลังร้านอาหารพงหลี ย่านนั้นมีคนพลุกพล่านทั้งกลางวันและกลางคืน ในซอยก็มีแผงอาหารสองฝั่ง ส่วนมากดิฉันก็ฝากท้องตอนเลิกงานแถวนั้นเอง

เช่าห้องอยู่ชั้นสามคนเดียว เพราะใจชอบอิสระ มีเฟอร์นิเจอร์และแอร์พร้อม…โชคดีที่ได้ห้องริม มีหน้าต่างด้านข้างติดกับซอย ในห้องมีโทรศัพท์หัวเตียงที่ต่อจากโอปะเรเตอร์ชั้นล่าง แต่มักไม่ค่อยได้ใช้เพราะส่วนมากก็ใช้มือถืออยู่แล้ว

จู่ ๆ คืนหนึ่งก็มีเสียงโทรศัพท์จากหัวเตียงดังขึ้น ขณะที่ดิฉันเพิ่งขึ้นนอนได้ไม่นานนัก เอื้อมมือไปรับพลางนึกสงสัยว่าใครโทรมา…ก็พอดีได้ยินเสียงหญิงสาวพูดจา อ่อนโยนน่าฟังดังขึ้นว่า…ขอสายพลอยค่ะ!

“กำลังพูดค่ะ” ดิฉันตอบโดยไม่ต้องคิด “ขอโทษ นั่นใครคะ?”

“เอื้อยเองจ้ะ แหม…คิดถึงจังเลย…” เอาล่ะสิ! คราวนี้ดิฉันงงมากเพราะไม่คุ้นกับชื่อเธอเลย เสียงก็ไม่เคยได้ยินนึกเท่าไหร่ก็ไม่ออก แต่นึกว่าอาจจะโทรผิดเบอร์ก็ได้ เลยบอกไปตามตรง เธอกลับย้อนถามชื่อจริง ดิฉันน่าจะถามเธอก่อนว่า “พลอยไหนคะ? ชื่อจริงอะไร?” แต่เมื่อเผลอบอกไปเธอกลับหัวเราะเสียงใส ยืนยันว่าใช่แน่ ๆ

ดิฉันชักระแวงขึ้นมาก็ถามชื่อจริงบ้าง เธอบอกว่าชื่อ องค์อร เคยทำงานอยู่บริษัท…ดิฉันยิ่งแน่ใจว่าเธอต่อผิดแล้ว อธิบายให้ฟังเธอก็อึ้งไป ทวนเบอร์ให้ฟังก็ตรงกัน

สงสัยว่าจะสายพันกัน หรือไม่ก็มีปัญหาเบอร์ซ้ำ เอื้อยก็วางหูไป ดิฉันนอนลืมตาโพลง…นึกสงสัยอะไรบางอย่าง แต่ยังนึกไม่ออกว่าสงสัยอะไร?

เสียงโทรศัพท์ดังรัวจนหวิดสะดุ้ง พอรับสายก็ได้ยินเสียงเดิมดังขึ้นอย่างรื่นเริง…พลอยใช่มั้ย? เมื่อตะกี้ต่อผิด ชื่อเล่นชื่อจริงก็เหมือนกันด้วย! ดิฉันถอนใจเฮือก บอกเสียงเรียบ ๆ ว่าคราวนี้คุณก็ต่อผิดอีกแล้วค่ะ มาเข้าเบอร์ฉันอีกแล้ว

“ขอโทษค่ะ ขอโทษจริง ๆ โธ่! เอื้อย เอ๊ย! ฉันจะทำยังไงเนี่ย ติดต่อพลอยไม่ได้เลย เรื่องสำคัญด้วย”

เธอพูดเสียงเศร้าน่าเห็นใจ เลยปลอบว่าไม่เป็นไรหรอก ไหน ๆ ก็ทำให้พลอยคนนี้ตาสว่างแล้ว เอื้อยมีอะไรอยากเล่าก็เล่าเถอะ ถ้าไม่ใช่ความลับนะ นึกว่าเป็นเพื่อนกันแบบพลอยคนนั้นดีมั้ย?

เอื้อยขอบอกขอบใจยกใหญ่…ในที่สุดเราก็คุยกันอย่างเพื่อน เอื้อยยังงั้น เอื้อยยังงี้…เธอช่างพูด คุยเก่ง บอกว่าตอนนี้กำลังเหงาเหลือเกิน ถึงได้โทรหาเพื่อน ใคร ๆ ก็ไม่ว่างทั้งนั้น อยากระบายเรื่องแฟนที่ยังโกรธกัน ไม่ยอมคืนดีกันเสียที

“เอื้อยผิดเองจ้ะ หึงเขาผิด ๆ ใครจะนึกว่าเขาควงน้องสาวเที่ยวล่ะ? เราก็นึกว่าแฟนใหม่…นึกว่านอกใจเราน่ะสิ! เลยว่าเขาไปแรง ๆ จนเขาโกรธใหญ่ พอรู้ความจริง โทรไปขอโทษก็ไม่ยอมรับ ไปหาที่บริษัทก็หลบหน้า บางทีก็หนีขึ้นรถเลย วันก่อนโทรไปเขากลับบอกว่าเลิกกันดีกว่า ผมไม่ชอบผู้หญิงขี้หึงไร้เหตุผล เราก็บอกว่าหึงเพราะรัก”

เอื้อยเล่าไปสะอื้นไปจนดิฉันเวทนา แกล้งบอกว่าตัวเองต้องเลิกกับแฟนมาสอง-สามคนแล้ว ผู้ชายดี ๆ เยอะแยะไป เมื่อเขาไม่ต้องการเราแล้วจะไปง้องอนจนเสียศักดิ์ศรีทำไม? ตัดใจดีกว่า เสียงหวาน ๆ คงอ้อนเก่ง ตัวจริงคงสวยน่าดู จริงมั้ย?

ดิฉันพูดจนเอื้อยหัวเราะออกมาได้ ขอบอกขอบใจสุด ๆ ก่อนจะวางหู…ดูนาฬิกาเกือบสองยาม เราคุยกันมาตั้งแต่สี่ทุ่มเศษแน่ะค่ะ

วันรุ่งขึ้นดิฉันมัวยุ่งอยู่กับงานจนลืมเรื่องเอื้อยไปสนิท จนตกค่ำแวะทานข้าวแล้วเข้าห้องอาบน้ำมาเปิดทีวีดู เหลือบมองโทรศัพท์…ฉุกคิดว่าเมื่อคืนตัวเองสงสัยเรื่องอะไรกันนะ? พอดีมันดังกริ๊งขึ้นทันใด

“หวัดดีจ้ะพลอย คราวนี้ไม่ได้โทรผิดอีกแล้วนะ จงใจโทรหาเธอจริง ๆ”

พริบตานั้นเองที่ดิฉันนึกออกว่าตัวเองสงสัยเรื่องอะไร?

เครื่องนี้ไม่ใช่สายตรง แต่คนโทรมาหาต้องระบุหมายเลขห้อง โอปะเรเตอร์ถึงจะต่อให้ถูกต้อง แสดงว่าเอื้อยต้องบอกเลขห้องดิฉันตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว! เธอรู้ได้ไง?

ไม่ต้องเล่นละครให้เสียเวลา ดิฉันถามไปตรง ๆ เลยว่าเธอเจาะจงโทรมาเบอร์นี้ ห้องนี้ รู้ชื่อดิฉันด้วย หมายความว่ายังไงกัน? เธอเป็นใคร? ต้องการอะไรแน่?

มีเสียงสะอื้นเบา ๆ ฟังดูโศกเศร้าน่าใจหาย ก่อนจะพูดเสียงปนสะอื้น

“พลอยจ๋า ยกโทษให้เอื้อยด้วย อย่าโกรธเอื้อยเลยนะ…เอื้อยมีเพื่อนชื่อพลอยอยู่ห้องนี้จริง ๆ เอื้อยโทรมาคุยกับพลอยบ่อย ๆ เกือบทุกคืนเลย แต่พอเกิดเรื่องพลอยก็ย้ายหนีไปเลย…เอื้อยเหงา พลอยจ๋า เอื้อยเหงาเหลือเกิน…โทรไปหาใครก็ไม่ยอมรับ จนเอื้อยต้องโทรมาที่นี่อีกครั้ง…พลอยไม่เคยตาย พลอยไม่รู้หรอกว่าโลกหน้าทั้งเหงาทั้งน่ากลัวแค่ไหน…”

เสียงสะอื้นไห้ค่อย ๆ จางหายไป…ดิฉันวางหู! เผ่นออกจากห้องไปขออาศัยเพื่อนที่อยู่แถวรางน้ำค้างคืน รุ่งขึ้นก็ขอลางานมาขนของย้ายห้องพักทันที…ถ้าเอื้อยรู้เบอร์มือถือ ดิฉันอาจจะช็อกตายเมื่อได้ยินเสียงเธออีกก็เป็นได้ค่ะ

กดแชร์บทความ

error: Content is protected !!