นางในภาพ – เรื่องเล่าสยองขวัญ

เหตุการณ์เกิดขึ้นที่ร้านขายผ้าแห่งหนึ่งในจังหวัดลพบุรี เหตุการณ์นี้พึ่งเกิดขึ้นได้ไม่นาน ช่วงนั้นพี่ชายได้ชวนคุณตั้มไปงานวัดเกิดของเพื่อนพี่ชาย ซึ่งคุณตั้มก็สนิทด้วย อยู่ที่จังหวัดลพบุรี

ลักษณะบ้านจะเป็นตึกพาณิชย์สามชั้น ชั้นล่างจะเปิดร้านขายผ้า มีทั้งผ้าที่เป็นเมตร ผ้าทอ และผ้าเก่า ลักษณะภายในร้านจะแบ่งเป็นล็อก ๆ กว้างประมาณห้าเมตร ลึกประมาณสิบเมตร ห้องน้ำจะอยู่ด้านหลัง คุณตั้มและคนอื่น ๆ นั่งดื่มกันอยู่ที่หน้าร้าน

นั่งกินกันไปสักพักใหญ่ ๆ คุณตั้มก็รู้สึกปวดท้องเบาจึงได้ถามพี่เจ้าของบ้านว่า ห้องน้ำอยู่ไหน พี่เจ้าของบ้านบอกว่า เดินไปข้างในสุดแล้วเลี้ยวขวา คุณตั้มจึงลุกเดินเข้าไปในร้าน

ภายในร้านตอนนั้นจะปิดไฟหมดแล้ว เปิดไว้แค่ตรงทางโค้งเข้าห้องน้ำ คุณตั้มเดินไปจนถึงทางโค้ง สังเกตเห็นว่าด้านซ้ายมือมีรูปที่ทำจากผ้าอยู่ผืนหนึ่ง กว้างประมาณเมตรครึ่ง สูงสามเมตร ติดอยู่ข้างฝา เป็นภาพวาดของผู้หญิงเกล้าผมสูง ใส่ชุดคอเต่าสีดำ

คุณตั้มรู้สึกขนลุกแบบแปลก ๆ เมื่อได้มองภาพนี้ แล้วก็เดินเลี้ยวเข้าห้องน้ำไป หลังจากเสร็จธุระก็เดินออกจากห้องน้ำ สายตาก็จ้องไปที่รูปภาพ เพราะมันจะอยู่ตรงกับห้องน้ำพอดี

คุณตั้มรู้สึกว่ารูปมันดูแปลกไปจากเดิม จากที่มันเป็นภาพติดผนัง แต่คราวนี้เหมือนกับว่ามันนูนออกมา คุณตั้มพยายามเพ่งมอง คิดในใจว่าหรืออาจจะเพราะกำลังเมา แต่ยิ่งมอง คนในภาพวาดก็เหมือนกับยิ่งโน้มตัวออกมาเรื่อย ๆ จากใบหน้าขาว ๆ เหมือนมีรอยแตกค่อย ๆ ปรากฏขึ้น แล้วเลือดก็ค่อย ๆ ซึมออกมาจากรอยแตกบนใบหน้าของภาพนั้น

คุณตั้มคิดว่า นี่คงไม่ได้เกิดจากอาการเมาแน่นอน เพราะว่าตอนนี้รู้สึกตาสว่างเต็มที่ รู้ได้ทันทีว่าอาการขนหัวลุกมันเป็นยังไง รีบถอยหลังเข้าห้องน้ำแล้วปิดประตู ขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำ ในหัวสับสนจนรู้สึกอยากจะอาเจียน ได้แต่คิดว่าสิ่งที่เห็นมันคืออะไร แล้วจะหนีออกไปได้ยังไง!

คุณตั้มยืนตัวแข็งทื่ออยู่ในห้องน้ำเป็นเวลานานมาก พยายามตะโกนเรียกให้คนอื่น ๆ มาช่วย แต่ก็ไม่มีใครได้ยิน ล้วงดูมือถือในกระเป๋ากางเกงก็รู้สึกโมโหตัวเอง เพราะวางมันทิ้งไว้บนโต๊ะข้างนอก คิดในใจอยู่ตลอดว่าเมื่อไหร่จะมีคนมาเข้าห้องน้ำสักที

สุดท้ายคุณตั้มทนความกดดันนี้ไม่ไหว คิดว่ายังไงก็ต้องออกไปข้างนอก จึงลองส่องดูที่ช่องระบายอากาศของประตูห้องน้ำ พอไม่เห็นว่ามีใครยืนอยู่แถว ๆ หน้าห้องน้ำก็ตัดสินใจเปิดประตูออกไปทันที

รูปภาพด้านหน้ายังคงเป็นรูปภาพปกติทั่วไป คุณตั้มรู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้าง จึงพยายามเดินช้า ๆ จนไปถึงทางโค้ง แต่อยู่ ๆ ประตูห้องน้ำก็ดีดปิดเองดังลั่น ปัง! คุณตั้มสะดุ้งตัวโยน รีบหันกลับไปดู ปรากฏว่าผู้หญิงในภาพวาด โผล่หน้าขึ้นมาจากช่องโล่ง ๆ เหนือประตูห้องน้ำ ใบหน้าขาวแห้งแตก มีเลือดซึมไหลออกมาตามลอยแตกนั้น ยิ้มปากกว้างจนเห็นเลือดที่กองอยู่ในปากเป็นลิ่ม ๆ

คุณตั้มตกใจสุดขีด พึ่งเคยเห็นสิ่งที่เรียกว่าผีแบบจะจะก็วันนี้ กระโจนตัวแล้ววิ่งหนีออกมาอย่างไม่คิดชีวิต มารู้สึกตัวอีกทีก็ตอนที่นั่งอยู่กลางวงดื่มแล้ว

ทุกคนต่างรุมถามกันว่าเป็นอะไร คุณตั้มนั่งนิ่ง รู้สึกช็อกต่อภาพที่เห็นเมื่อครู่ จนเมื่อได้สติก็ตอนที่พวกพี่ ๆ ตะโกนใส่หู คุณตั้มจึงได้เล่าสิ่งที่เห็นมาให้พวกเขาฟัง แต่ทุกคนกลับไม่เชื่อ คิดว่าคุณตั้มเมา คุณตั้มจึงลุกแล้วปลีกตัวออกไปนั่งคนเดียว คิดทบทวนว่าสิ่งที่เกิดขึ้นนั้นมันคืออะไรกันแน่

สักพักพี่เจ้าของบ้านก็เดินมาหาคุณตั้ม แล้วพูดว่า

“ตั้ม…ถือว่าเอ็งโชคดีมากเลยนะ น้อยคนนักที่จะได้เห็นผู้หญิงในรูปนั้น”

“แล้วม…มันดียังไงเหรอพี่!”

“รูปนั้นได้มาตั้งแต่สมัยพ่อพี่แล้ว พ่อพี่ไปซื้อขายผ้าตามต่างจังหวัดแล้วไปได้รูปนั้นมา มันมีเรื่องเล่าต่อ ๆ กันมาว่า ใครที่ได้รูปนี้แล้วดูแลดี ๆ เลี้ยงดี ๆ จะทำมาค้าขึ้น แต่ต้องแลกด้วยสิ่งที่ทัดเทียมกัน พ่อพี่แลกเปลี่ยนมาโดยที่เสียขาไปข้างหนึ่งจากอุบัติเหตุ แต่หลังจากนั้นกิจการก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ จนไม่น่าเชื่อ แสดงว่าผู้หญิงในภาพเขาคงชอบเอ็งน่ะ ถึงได้ออกมาให้เอ็งเห็น”

“แล้วในตระกูลพี่มีใครเคยเห็นแบบผมบ้างไหม”

“มีนะ…พี่ชายคนโต เขาเห็นผู้หญิงเดินออกมาจากในรูปแล้ววิ่งไล่ จนพี่ชายอยู่บ้านหลังนี้ไม่ได้”

คุณตั้มจึงถามถึงสาเหตุที่คุณพ่อพี่เขาต้องเสียขา พี่เขาก็เล่าให้ฟังว่า “วันนั้นพ่อพี่ได้เดินทางไปกับพี่ชายคนกลาง พ่อเป็นคนขับ ปกติพ่อพี่ถ้าแกง่วง แกจะจอดรถนอน ไม่เคยฝืนขับต่อ แต่วันนั้นอยู่ดี ๆ แกก็หลับใน จนเกิดอุบัติเหตุ พ่อต้องตัดขาทิ้ง ส่วนพี่ชายคนกลางไม่เป็นอะไรเลย”

พี่เจ้าของบ้านก็เล่าประวัติในส่วนของภาพวาดนั้นให้ฟังว่า คนเขียนเป็นพวกเล่นอาคม ก่อนที่เขาจะตาย เขาได้ใช้เลือ ดของตัวเองผสมรวมไปกับหมึกวาด แล้วบริกรรมคาถาอะไรสักอย่างกำกับไว้ พร้อมกับวาดภาพไปด้วย ต่อมาภาพวาดนี้ก็ตกเป็นมรดกสืบทอดกันมารุ่นต่อรุ่น เวลาผ่านไปภาพก็ตกไปอยู่ในมือคนอื่น จนสุดท้ายคุณพ่อพี่เจ้าของบ้านก็ไปเจอเข้า และรับภาพอาถรรพ์นี้มาไว้ในครอบครอง และนี่ก็คือเรื่องราวทั้งหมด

error: Content is protected !!