ฆ่าตัวตาย | เรื่องเล่าเขย่าขวัญ

เมื่อได้ข่าวคนฆ่าตัวตายทีไรดิฉันจะใจหายทุกครั้ง นับวันก็ยิ่งมีคนคิดสั้น ตัดสินใจจบชีวิตตัวเองมากขึ้นทุกที ทั้งๆ ที่คนเราต้องเสียชีวิตเพราะโรคร้ายสารพัดอย่างอยู่แล้ว แต่ก็ยังไม่วายมีคนฆ่าตัวตาย จิตแพทย์บอกว่า สาเหตุส่วนใหญ่ไม่เป็นเพราะเกลียดชังตัวเองเหลือเกิน..ก็รักคนอื่นมากเกินไป

ทุกคนที่คิดสั้นมักจะมีเหตุผลง่ายๆ ว่าหนีปัญหา หนีความทุกข์ ราวกับรู้แน่ว่าเมื่อสิ้นลมหายใจแล้วจะไม่ต้องพบกับความเดือดร้อน หรือทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป

..แน่ใจหรือคะว่าตายแล้วจะพ้นทุกข์

ดิฉันมีประสบการณ์สยองในเรื่องนี้ แต่ไม่ใช่ว่าเคยคิดฆ่าตัวตายหรอกค่ะ สุนัขข้างถนนยังไม่คิดสั้นเลย ถึงจะอดมื้อกินมื้อแต่มันก็ยังรักชีวิตตัวเอง ล้วนแต่กระเสือกกระสนดิ้นรนเอาชีวิตรอดโดยไม่ยอมแพ้ง่ายๆ ใครคิดสั้นน่าจะดูไว้เป็นตัวอย่างนะคะ

คือดิฉันได้พบกับวิญญาณที่ล่องลอยวนเวียนอยู่ และแสนจะทุกข์โศกจนน่าใจหาย วิญญาณทุกดวงล้วนแต่เสียใจมากๆ ทั้งนั้น ถ้าย้อนคืนวันกลับมาได้ พวกเขาจะไม่มีวันฆ่าตัวตายอย่างแน่นอน แต่สายเสียแล้วค่ะ เพราะอารมณ์วูบเดียวแท้ๆ

เรื่องมีอยู่ว่า..

เมื่อเดือนที่แล้วนี่เอง ดิฉันเช่าอพาร์ตเมนต์อยู่แถวถนนเพชรบุรีตัดใหม่ หลังจากเรียนจบ ได้งานทำก็ย้ายมาเช่าที่นั่นอยู่คนเดียวเพราะใกล้ที่ทำงานดี ห้องพักกลางเก่ากลางใหม่ ชอบที่ไม่มีใครมาจุ้นจ้านเหมือนหอพัก อย่างมากเห็นหน้ากันบ่อยๆ ก็ยิ้มให้กัน ทักทายกันคำสองคำแล้วแยกย้ายเข้าห้องใครห้องมัน

พูดถึงเปลี่ยวก็เปลี่ยวน่าดูนะคะ โดยเฉพาะตอนกลางคืนที่มีแต่ทีวีหรือเสียงเพลงเป็นเพื่อน ท่ามกลางความเงียบเชียบเยือกเย็น คล้ายมีสายตาหลายคู่กำลังจ้องมองจากมุมมืดของห้อง ไม่ว่าจะกินข้าว ดูทีวี อาบน้ำ หรือแม้แต่ยามหลับนอนก็ตามที

ดิฉันเป็นคนหัวเก่า เพราะพ่อแม่สั่งสอนมาตั้งแต่เด็กๆ สมัยอยู่ต่างจังหวัดว่าให้ไหว้เจ้าที่เจ้าทาง อย่าลบหลู่ดูหมิ่น ข้อสำคัญคืออย่าลืมสวดมนต์ไหว้พระก่อนนอนเป็นอันขาด เพื่อความเป็นสิริมงคลของตัวเอง

ที่แน่ๆ ดิฉันทำใจแล้วว่าห้องเช่าค่อนข้างเก่าแบบนี้ ต้องมีคนหมุนเวียนเปลี่ยนหน้ากันมาพัก อาจจะหลายสิบคนแล้วก็ได้ เรื่องคนตายน่ะมีแน่.. พวกเขาฆ่าตัวตายน่ะสิคะ

แค่สัปดาห์แรกดิฉันก็เริ่มฝันร้ายค่ะ!

ภาพในฝันคือห้องพักนั่นเอง มีคนกลุ่มหนึ่งราวห้าถึงหกคน ทั้งหญิงและชายในวัยหนุ่มสาวกำลังนั่งคุยกันในห้องด้านหน้า ทุกคนหน้าตาเป็นปกติ แต่งตัวคล้ายเพื่อนฝูงเข้ามาเยี่ยมเยียนกัน ไม่มีเลือดหรือร่องรอยบาดแผลอะไรเลย

แต่ที่น่าสยองคือ ดิฉันรู้ว่าพวกเขาทุกคนตายไปหมดแล้ว ภาพชายหญิงที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้า พวกเขาทั้งหมดเป็นวิญญาณ!

‘ฉันท้องไม่มีพ่อ’ ผู้หญิงที่นั่งบอกกล่าว ‘ไอ้คนที่เป็นตัวการมันบอกว่าฉันท้องกับใครไม่รู้ แล้วมาโยนบาปให้ ฉันทั้งแค้นทั้งเจ็บใจ จะไปทำแท้งก็กลัว จะกลับบ้านก็ไม่กล้าสู้หน้าพ่อแม่เลยคิดว่าตายดีกว่า.. แต่ถ้ารู้ว่าพ่อแม่เสียใจแทบจะตายตาม บอกว่าท้องไม่มีพ่อก็ให้อภัย โธ่..ฉันคงไม่ฆ่าตัวตายหรอก’

ดิฉันไม่ได้ยินเสียงนั้นตามปกตินะคะ แต่คล้ายกับรับรู้ทางจิตมากกว่า

‘ผมเห็นแฟนควงกับคนอื่น’ เสียงแหบเครือของชายหนุ่มดังขึ้นมาบ้าง ‘พอเข้าไปถามเขากลับบอกว่ายังไม่รู้อีกเหรอ งี่เง่าที่สุด! ผมเมาเละเลย กลับเข้าห้องก็ดื่มต่อ ไม่รู้จะอยู่ทำไมเลยพุ่งออกไปทางระเบียง! เมื่อนึกได้ก็สายเสียแล้ว..ผู้หญิงดีๆ ยังมีอีกมากมาย ทำไมผมคิดสั้นบ้าๆ ยังงั้นก็ไม่รู้’

‘ฉันสอบตก อายเพื่อน กลัวพ่อแม่จะเสียใจ..’

‘ผมถูกพ่อดุว่าเอาแต่เที่ยวเตร่ คบเพื่อน มั่วเหล้า ไม่รักดี! ก็เลย..’

‘ฉันเป็นไมเกรน ปวดหัวมาก คิดว่าไม่มีทางรักษา! ถ้ารู้ยังงี้..’

ดิฉันเห็นพวกเขาส่ายหน้าเศร้าๆ ก้มหน้าคล้ายจะซ่อนน้ำตาของความเสียดายชีวิตในวัยหนุ่มสาว แต่ก็สายไปเสียแล้ว..

ภาพของหญิงชายเหล่านั้นค่อยๆ เลือนรางจางหายไป แม้จะไม่น่าหวาดกลัว แต่ดิฉันก็รู้สึกเยือกเย็นวังเวงใจอย่างบอกไม่ถูก

ถ้าใครคิดจะฆ่าตัวตายก็ขอให้เลิกคิดนะคะ คนที่รักเรา ห่วงใยเราอย่างแท้จริงยังมีอยู่ ตัวเองก็ไม่ต้องกลายเป็นวิญญาณที่ต้องร้องไห้ไปตลอดกาล เหมือนอย่างเช่นพวกเขาเหล่านี้..

error: Content is protected !!