ศพลอยน้ำ! สยองหน้าวัดหอมเกล็ด จังหวัดนครปฐม

สมัยตอนเป็นวัยรุ่นเมื่อสี่สิบกว่าปีก่อน ผมอาศัยอยู่อำเภอสามพราน นครปฐม ผมมีเพื่อนสนิทชื่อ แกละ นิสัยมันค่อนข้างดื้อดึงและมึนมาตั้งแต่เด็กๆ เราทั้งคู่ไปไหนไปกัน เฮไหนเฮนั่น อยากรู้อยากเห็นไปสารพัดอย่าง ใครห้ามปรามอะไรก็ไม่ฟัง เข้าตำรา “ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ”

เหตุการณ์ขนหัวลุกนี้เกิดขึ้นตอนต้นปีครับ ตอนนั้นเรานัดแนะกันจะไปงมกุ้งที่วัดหอมเกร็ด พุทธมณฑลสายเจ็ด ซึ่งตำบลหอมเกร็ดเป็นถิ่นเกิดผมเอง เราเคยดำน้ำจับกุ้งกันมาหลายครั้งแล้ว

คืนเกิดเหตุเรามาพบกันราวสี่ทุ่มเห็นจะได้ อุปกรณ์ก็มีไฟฉายกับตะกร้าที่มีฝาปิดมิดชิด นึกกระหยิ่มจะได้ชิมเนื้อหวานๆ ของกุ้งก้ามกรามที่มีอยู่ชุกชุมในเวลานั้น อากาศในฤดูหนาวเยือกเย็นจับใจ แต่ยามนี้แหละครับที่กุ้งชุกชุมมากที่สุด

ริมฝั่งแม่น้ำท่าจีนมีต้นไม้ใหญ่น้อยร่มครึ้ม พงอ้อกอหญ้าดูตะคุ่มๆ อยู่ในแสงจันทร์ สายลมพัดแรงจนยอดไม้ไหวซ่า ส่งคลื่นลูกเล็กๆ เข้าหาชายฝั่ง บรรยากาศมันชวนให้วังเวงใจอย่างบอกไม่ถูก

ถ้าใครขวัญอ่อนหรือไม่เคยย่างกรายมาก่อน มีหวังหลังเย็นวาบ อีกทั้งเหลียวซ้ายแลขวาอย่างหวาดระแวงเป็นแน่ แต่เราคนท้องถิ่นน่ะครับ ชาชินจนไม่กลัวแล้ว ไม่ว่าจะเป็นกลางวันหรือกลางคืนที่เปล่าเปลี่ยวแบบนี้ก็เถอะ

ทันทีที่เท้าผมแตะน้ำ มันก็เย็นวาบยังกะน้ำแข็ง ยิ่งดำลงไปถึงพื้นดินข้างล่างก็ยิ่งเย็นจัดจนหนาวสะท้านไปทั้งตัว

ด้วยความเป็นวัยรุ่น เราสองคนก็ไม่สนใจอะไรหรอกครับ นอกจากกุ้งก้ามกรามตัวโตๆ เท่านั้นเอง พอล้วงมือเข้าไปในซอกหินก็จับกุ้งได้ทันใด ผมยังนึกอยู่ว่าคืนนี้กุ้งชุมจริงๆ แค่ล้วงมือเข้าไปครั้งแรกก็จับกุ้งได้แล้ว แถมยังเกาะกันอยู่นิ่งๆ เห็นตาแดงๆ ตั้งหลายตัว

ผมรีบดีดตัวขึ้นสู่ผิวน้ำ ก็เห็นเจ้าแกละโผล่ขึ้นมาก่อน พลางอวดว่า

“ฮ่า ข้าดำครั้งเดียวได้ตั้งสองตัวเลยว่ะ กุ้งก้ามกรามตัวใหญ่ซะด้วยโว้ย!”

“แหม..มันดีจริงๆ ว่ะ คืนนี้กุ้งชุม ลาภปากดีแท้ พ่อจะล่อให้หมดคลองเลยโว้ย ฮ่า” ผมว่า

จากนั้นผมก็รีบเอากุ้งใส่ตะกร้าที่ปิดฝาแช่น้ำไว้ตรงต้นไม้ริมฝั่ง ก่อนรีบดำลงไปใหม่ ผมคิดไว้ว่า เผลอๆ คืนนี้มีหวังได้กุ้งเต็มตะกร้าแน่ๆ

หลังจากดำลงไปรอบใหม่ ผมกลับรู้สึกแปลกๆ ว่าทำไมน้ำถึงเย็นเฉียบยิ่งกว่าเดิมก็ไม่รู้ ทั้งๆ ที่ร่างกายน่าจะปรับตัวได้แล้วนะ ขณะที่กำลังล้วงมือเข้าไปในซอกหิน พลันขาข้างหนึ่งก็ถูกกระตุกพรวด

‘ไอ้แกละ ไอ้เวรตะไล เล่นพิเรนทร์เข้าแล้วสิ’

วินาทีนั้นทำเอาผมใจหายวูบอยู่ไม่น้อย

พอจับกุ้งได้ผมก็โผล่ขึ้นมาสูดอากาศเข้าปอด แต่เจ้าแกละยังไม่โผล่ขึ้นมา ผมเอากุ้งใส่ตะกร้าตามเคยแล้วกลั้นใจดำลงไปใหม่ โผล่ขึ้นมาคราวนี้พบหน้าเจ้าแกละพอดี

“เฮ้ย! เมื่อกี้ดึงขาข้าทำไมวะ ตกใจหมด!”

“เปล่าดึงนะ! น้ำมันคงหมุนวนล่ะมั้ง ข้าเองยังถูกดึงขาเลย”

ผมถึงกับขมวดคิ้ว นึกในใจ ‘เอ๊ะ ยังไงแน่’

เราเลยนัดแนะกันว่าจะลงงมกันอีกคนละสองถึงสามครั้งก่อนกลับ แต่ครั้งสุดท้ายนี่เราเกิดโผล่โพล่งขึ้นมาพร้อมกัน เจ้าแกละลูบหน้าก่อนจะชี้มือมาทางผมแล้วร้องว่า

“เฮ้ย! อะไรอยู่ข้างหลังเอ็งน่ะ”

คำพูดของมันเล่นเอาผมต้องหันขวับไปดูทันที คุณพระ! ในแสงจันทร์เยือกเย็นจับใจนั้น ปรากฏร่างศพลอยน้ำอืด ราวกับถังน้ำมันขนาดสองร้อยลิตรลอยอยู่ใกล้ๆ ตัว ส่งกลิ่นเหม็นเน่าคละคลุ้งจนผมร้องเหวอ! ปล่อยกุ้งหลุดมือแล้วรีบว่ายน้ำเข้าฝั่ง เจ้าแกละว่ายตามมาติดๆ เราคว้าตะกร้าใส่บ่าขึ้นฝั่งได้ แล้วหันกลับไปมองอย่างใจระทึก

“ศพลอยน้ำมาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ…” เจ้าแกละเสียงสั่น

“อ้าว! เฮ้ยๆๆ ทำไมมันหมุนได้แบบนั้นล่ะ!”

ผมเพ่งมองให้ถนัดตา ใจเต้นแรงเมื่อเห็นศพหมุนได้จริงๆ ทั้งที่บริเวณนั้นไม่ใช่วังน้ำวน เพราะมีระลอกคลื่นซัดเข้าฝั่งตลอดเวลา

“ไม่ใช่วังน้ำวนนี่หว่า” เจ้าแกละคราง “มันชักจะยังไงๆ นะโว้ย หรือเราโดนผีหลอก!”

ภาพที่เห็นทำผมสั่นสะท้านไปทั้งตัว ทั้งหนาวทั้งกลัวเพราะคิดตรงกับเพื่อน เราเผ่นแน่บพร้อมๆ กันเหมือนนักวิ่งออกเส้นสตาร์ต ยังดีที่ไม่ลืมคว้าตะกร้าใส่กุ้งติดมือมาด้วย

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น เราไปเตร่อยู่แถวหน้าวัดหอมเกร็ด เพื่อจะดูศพลอยน้ำเมื่อคืนให้รู้แน่ชัด เพราะยังไงๆ ศพก็ต้องลอยเข้าคลองให้สัปเหร่อเก็บไปไว้ที่ศาลาวัดแน่ๆ แต่ผิดคาดครับ ไม่มีวี่แววแม้แต่น้อย ไม่ว่าจะเป็นที่วัดหรือริมแม่น้ำตรงปากคลองที่เราพบศพเมื่อคืน ถามชาวบ้านก็ไม่มีใครทราบเรื่องศพลอยน้ำเลยแม้แต่คนเดียว

“งั้นเมื่อคืนเราก็เจอผีกันน่ะสิ!”

เจ้าแกละหน้าซีดเผือด บอกผมเสียงสั่นเครือราวคนไข้หนัก ผมก็ได้แต่พยักหน้ากลืนน้ำลายเฮือก

หลังจากวันนั้น เราเลิกงมกุ้งเด็ดขาดครับ ไม่ว่าที่หน้าวัดหรือปากคลองหอมเกร็ด เพราะมันอยู่ใกล้ๆ กันแค่นั้นเอง นึกถึงเหตุการณ์ในคืนนั้นแล้วก็ยังขนลุกไม่หาย

ทุกวันนี้ผมกับตาแกละ หรือไอ้แกละเพื่อนรัก ก็ยังไปมาหาสู่กันอยู่เสมอ เราชราภาพลงไปมาก ผิดกับเมื่อก่อนที่ถึงไหนถึงกัน ร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำ เจอมาสารพัดรูปแบบ ไว้วันหน้าผมจะมาถ่ายทอดให้ได้รับฟังกันอีก ราตรีสวัสดิ์ครับ

error: Content is protected !!