Author: ผู้มาจากเมืองมืด

มีเรื่องเล่าต่อๆ กันนานมาแล้วจากผู้เฒ่าผู้แก่ ซึ่งเคยเป็นนางข้าหลวง เป็นเด็กที่เติบโตในพระราชวังสวนดุสิตเล่าเรื่อง “ผีพรายในวังสวนดุสิต” ไว้ดังนี้

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราไม่ได้ประสบด้วยตัวเอง เป็นเรื่องที่มาจากการเล่าสู่กันฟังของญาติผู้ใหญ่ที่ท่านเจอมาด้วยตัว

เหตุการณ์ทั้งหมดต้องย้อนกลับไปเมื่อสามสิบกว่าปีที่ผ่านมา ช่วงนั้นคุณก้อนกำลังศึกษาธรรมะ ก็เลยคิดว่าอยากจะไปดูศพ

ช่วงที่เรียนปริญญาตรี เราเรียนคณะวิทยาศาสตร์ ซึ่งตึกที่เรียนเป็นอาคารสี่ชั้น เราเรียนอยู่ชั้นสามและชั้นสอง ซึ่งชั้นสองเป็นแผนกชีววิทยา

ชีวิตของคนเรานั้น เกิดมาเพื่อรอวาระสุดท้ายหรือวันตายนั่นเอง เพียงแต่ไม่มีใครหยั่งรู้วันตายของตัวเองได้ว่าจะจบสิ้นลงเมื่อใด นายเบิ้มเป็นคนรูปร่างใหญ่

ขอย้อนกล่าวถึงอดีตที่ทำให้ข้าพเจ้าต้องได้รับผลแห่งกรรมนั้นอยู่ในทุกวันนี้ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๒๔ ตอนนั้นข้าพเจ้ากำลัง

แม่ครัวคนหนึ่งถึงแก่กรรมด้วยอุบัติเหตุที่ไม่น่าเชื่อ คือตกหม้อข้าวต้มตาย แล้วท่านผู้เล่าเรื่องก็ขยายความต่อไปว่า แม่ครัวผู้นี้เป็นมารดาของ

เรื่องนี้เกิดขึ้นกับ อาจารย์กมลภา ข้าราชการบำนาญ ภริยาอดีตเกษตรจังหวัดนครราชสีมา มองด้วยตาเปล่าก็จะทราบว่าเธอเป็นคนป่วย และมีอาการป่วยไม่น้อย

วัดแห่งนี้ค่อนข้างเปล่าเปลี่ยว ไม่มีบ้านผู้คนสักหลัง มีแต่ท้องนาเวิ้งว้างไกลลิบ ๆ แถมยังติดป่าช้าอีกต่างหาก มีเมรุเผาศพแบบโบราณที่เรียกว่า